Alternarioza buraka cukrowego – objawy nie zawsze oznaczają zagrożenie
Choroby liści to nie tylko chwościk, ale także alternarioza buraka cukrowego – objawy i skala zagrożenia dla roślin.
Na części plantacji, które w ostatnich tygodniach musiały zmierzyć się z ekstremalnie wysokimi temperaturami i ograniczonym dostępem do wody, pojawiły się objawy świadczące o stresie jaki musiały przejść rośliny buraka cukrowego. Objawy te widoczne są w szczególności na najstarszych liściach okółkowych na których pojawiają się plamy, odbarwienia i nekrozy, które w konsekwencji mogą prowadzić do zamierania liści. Wśród obserwowanych objawów dostrzec można te, które wskazują na wystąpienie choroby o nazwie alternarioza buraka.
Alternarioza – choroba grzybowa często określana jest jako patogen słabości buraka cukrowego. Pojawia się w momencie znacznego osłabienia rośliny, który z reguły przypada na drugą połowę lata. Tegoroczne, trudne warunki atmosferyczne negatywnie wpłynęły na kondycje buraków w części regionów szczególnie na słabszych stanowiskach, na fragmentach plantacji oraz glebach o niskim poziomie próchnicy. Tam właśnie można zaobserwować wzrost porażenia roślin przez alternariozę.
Objawy
Alternarioza pojawia się jako ciemne plamki na powierzchni starszych i często uszkodzonych liści. Tworzone plamy mają nieregularny kształt o zabarwieniu czarnym lub brunatnym. W sprzyjających warunkach plamy rosną, łączą się, tworząc duże martwicze obszary. W wyniku porażenia liść żółknie i przedwcześnie obumiera.
Zwalczanie
Choć w bieżącym sezonie zaobserwować możemy wyższe poziomy porażenie względem lat ubiegłych, alternarioza pozostaje chorobą o niewielkim znaczeniu gospodarczym w uprawie buraka cukrowego i nie wymaga prowadzenia ukierunkowanej ochrony fungicydowej. Obecnie brak jest również zarejestrowanych środków ochrony roślin przeznaczonych do zwalczania alternaroizy. Jej pojawienie się na plantacji warto obserwować, łącząc ją ze stresem wodnym i temperaturowym jaki dotknął plantacje w ostatnich tygodniach. Burak cukrowy jako roślina o dużych zdolnościach regeneracyjnych, po poprawie warunków panujących na plantacji wytwarza młode liście zapewniające prawidłowy i dalszy rozwój rośliny. W efekcie tego przy umiarkowanym nasileniu choroby, jej wpływ na końcowy plon korzeni i poziom zawartego cukru pozostaje niewielki.



