Nowoczesne systemy wspierające uprawę buraka cukrowego

Podniesienie efektywności przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów – choć mogłoby się wydawać, że te dwa założenia pozostają wobec siebie sprzeczne, to jak pokazują przykłady naszych plantatorów w nowoczesnej uprawie buraka cukrowego daje się je pogodzić. Doskonałym narzędziem stają się tutaj coraz szerzej wykorzystywane rozwiązania rolnictwa precyzyjnego tj. systemy zmiennych map nawożenia wspierane monitoringiem wegetacji roślin opartym o wskaźnik NDVI.

Zmienne dawkowanie nawożenia w praktyce.

Zmienne mapy nawożenia tworzone są na podstawie analiz gleby, których wyniki wprowadzone są do oprogramowania bezpośrednio przez plantatora lub dostawcę usługi. Stworzona na tej podstawie siatka/mapa pola pozwala na określenie dawki wybranych nawozów względem zasobności gleby w ten składnik. Mapa wraz z zadanym dawkowaniem wykorzystywana jest przez rozsiewacz wyposażony w system zmiennego dawkowania, który w zależności od fragmentu pola aplikuje odpowiednią dawkę nawozu.

W praktyce oznacza to:

• ograniczenie nadmiernego nawożenia stanowisk zasobnych. W miejscach o wysokiej zasobności w składnik, aplikowane są niższe dawki nawozów;
• wzmocnienie słabszych fragmentów pola;
• precyzyjne wykorzystanie nawozów NPK, pozwalające na oszczędności przy jednoczesnym zachowaniu lub wzroście plonowania.

Dodatkowym narzędziem będącym elementem rolnictwa precyzyjnego jest satelitarny monitoring wegetacji roślin oparty o wskaźnik NDVI, który dostarcza nam bieżący obraz wegetacji naszych upraw. Narzędzie to dopiero zaczyna zyskiwać popularność wśród plantatorów, a jego potencjał w rolnictwie regeneratywnym skierowanym na ograniczenia stosowania środków do produkcji jest bardzo duży. System ten pozwala nie tylko monitorować plantację, ale umożliwia nam tworzenie map aplikacyjnych dla nawozów, ŚOR i nasion. Odbywa się to poprzez nałożenie na siebie bardzo dużej ilości map pomiaru biomasy pól (z wybranego okresu lub wielolecia) tworząc siatkę pola z wyodrębnionymi obszarami, na których uprawy „rosną” najlepiej oraz kolejne fragmenty, w których wegetacja znajduje się na niższych poziomach. Powstałe mapy wykorzystywane są przez opryskiwacze, rozsiewacze i siewniki precyzyjnie aplikując i redukując środki do produkcji tj. nawozy, środki ochrony roślin i nasiona.

Obserwując rozwój gospodarstw i działania naszych plantatorów można być pewnym, iż rozwój narzędzi teleinformatycznych wspierających uprawy będzie pozytywnie oddziaływać na uprawę buraka cukrowego. Wpływając na podniesienie efektywności uprawy oraz poprawę jakości produkowanego surowca.

Poprzedni wpis