Po odbiorze buraków uporządkuj miejsce po pryzmie
Załadunek buraka cukrowego jest procesem, podczas którego dochodzi do oddzielenia części zanieczyszczeń od ładowanego surowca. W pasie pracy doczyszczarki pozostaje warstwa wymieszanych ze sobą zanieczyszczeń mineralnych oraz organicznych, które należy uporządkować. Jest to niewielki, ale ważny element całego procesu, który ma przede wszystkim znaczenie dla dalszego użytkowania stanowiska, na którym ułożona była pryzma.
Co należy zrobić z miejscem po pryzmie buraków?
Jeżeli plantacja była zadbana, wolna od chwastów, presja chorób liści była niewielka, a większość zanieczyszczeń to głównie ziemia i drobne fragmenty korzeni wówczas możemy zagospodarować takie zanieczyszczenia w obrębie pola. W takim przypadku zaleca się:
- zanieczyszczenia rozprowadzić równomiernie na niewielkiej powierzchni wokół miejsca, w którym znajdowała się pryzma,
- następnie wymieszać z glebą podczas wykonywania uprawy,
- dodatkowo warto rozważyć wapnowanie, które pomoże stworzyć korzystne warunki do rozkładu pozostałości organicznych.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy po załadunku buraków na miejscu pryzmy oprócz ziemi pozostaje duża ilość chwastów, porażonych chwościkiem liści oraz uszkodzonych korzeni. Niesie to za sobą ryzyko pogorszenia warunków fitosanitarnych panujących na plantacji, które w przyszłości mogą negatywnie oddziaływać na kolejne uprawy, które będą na tej plantacji.
W resztkach korzeni oraz w glebie mogą znajdować się nicienie w postaci cyst np. mątwik burakowy, którego występowanie prowadzi do spadku plonu. Zmieszane resztki chwastów, liści i gleby mogą być źródłem zarodników grzybów, które są w stanie przetrwać w glebie nawet kilka lat i są sprawcami chorób tj. chwościka czy brunatnej plamistości liści. W takim przypadku najczęstszym zaleceniem jest:
- całkowite wywiezienie zebranych zanieczyszczeń poza obszar pola,
- tak wywiezione zanieczyszczenia można także wykorzystać do uformowania pryzmy kompostowej, gdzie pod wpływem naturalnych czynników dochodzi do higienizacji gleby, w wyniku których giną nasiona chwastów oraz zarodników grzybów,
- po upływie 2-3 lat taka ziemia staje się bezpiecznym humusem.
W przypadku braku możliwości zagospodarowania zanieczyszczeń na kompost powinny one zostać zagospodarowane w obrębie pola, z którego zostały zebrane buraki. Zanieczyszczenia należy:
- zebrać i za pomocą rozrzutnika rozrzucić cienką, równomierną warstwę na jak największej powierzchni tego samego pola,
- takie rozłożenie spowoduje zmniejszoną koncentrację cyst mątwika czy zarodników grzybów, a pozostawienie cienkiej warstwy resztek wystawi je na działanie naturalnych czynników tj. promieniowanie UV czy niskie zimowe temperatury, które skutecznie zredukuje żywotność form przetrwalnikowych,
- pozostawienie wspomnianych resztek na macierzystym polu uprawnym ograniczy również rozprzestrzenianie się agrofagów na pola na których w płodozmianie może pojawić się burak cukrowy.
Niezależnie od tego, z którym z opisanych przypadków mamy do czynienia, miejsce po pryzmie powinno zostać odpowiednio uporządkowane. Zakres i sposób zagospodarowania pozostałości warto każdorazowo dostosować do ich ilości i rodzaju, uwzględniając stan fitosanitarny plantacji.
Nie zapominajmy również, że wielokrotne przejazdy ciężkich maszyn prowadzą do silnego zagęszczenia gleby. Dlatego po zakończonym odbiorze warto ocenić stan stanowiska i w razie potrzeby wykonać głębszą uprawę, przywracając glebie odpowiednią strukturę i warunki do rozwoju kolejnych roślin.
Poprzedni wpis