Słoma
Słoma pozostawiona na polu po zbiorach stanowi cenne źródło materii organicznej oraz wnosi do gleby składniki mineralne, które znacząco ją wzbogacają. Systematyczne wprowadzanie materii organicznej do gleby w postaci słomy i resztek pożniwnych, w sprzyjających warunkach skutkuje wzrostem żyzności. Słoma wnosi znaczną ilość substancji organicznych wzbogacających glebę, przez co wpływa na wzrost zwartości próchnicy i chroni glebę przed jej degradacją. Szacuje się, że 5 ton słomy pozostawionej na polu dostarcza od 60 – 90 kg potasu, 20 – 30 kg azotu, 10 – 12 kg wapna, 10 – 15 kg fosforu, jak również takie mikroelementy jak m.in.: bor, miedź, siarka, molibden czy cynk, które w trakcie rozkładu stopniowo uwalniają się do gleby. Wprowadzenie słomy do gleby za pośrednictwem upraw pożniwnych poprawia również jej strukturę, napowietrzenie oraz zwiększa jej zdolność do gromadzenia wody i składników pokarmowych dostępnych dla roślin następczych. Aby zmaksymalizować korzyści wynikające z pozostawienia słomy na polu warto zadbać o:
- dokładne rozdrobnienie słomy, ustawienia rozdrabniacza kombajnu powinny zapewnić nam frakcję pociętą na 5-10 cm;
- równomierne rozrzucenie pociętej frakcji na całej szerokości pracy kombajnów;
- odpowiednie ścięcie roślin, tak aby wysokość ścierniska nie przekraczała 20-25 cm
- wymieszanie słomy z glebą za pomocą lekkiej uprawy, najlepiej w warunkach odpowiedniego uwilgotnienia;
- w celu prawidłowego rozkładu materii organicznej warto rozważyć uzupełnienie azotu w celu wyrównania stosunku węgla względem azotu, który w przypadku słomy pszennej jest bardzo wysoki. Takie działania podnoszą efektywność i przyspieszają proces próchnicotwórczy.
Pamiętajmy, że słoma to naturalny i tani sposób na poprawę jakości gleby.
Poprzedni wpis