Aktualności

08/01/2026

Wiosenne nawożenie potasem

Tegoroczna jesień, ze względu na przebieg warunków atmosferycznych, okazała się trudnym okresem do wykonywania zabiegów – w tym nawożenia pod przyszłe uprawy. Silne uwilgotnienie gleby utrudniało prowadzenie prac polowych, doprowadzając do tego, iż nie wszyscy plantatorzy zdążyli wykonać jesienne nawożenie pod uprawę buraków cukrowych w 2026 roku.

Dotyczy to braku nawożenia kluczowymi składnikami pokarmowymi, w tym brak nawożenia potasem. Część plantatorów, która w przeszłości słusznie preferowała jesienne nawożenie potasowe (sól potasowa KCl) zmuszona została do przełożenia aplikacji na okres wczesnowiosenny.

Potas jest bardzo ważnym pierwiastkiem, który jest pobierany przez buraki w znacznych ilościach i pełni szereg istotnych funkcji w roślinie. Szacuje się, że na 10 t plonu buraka pobierane jest z gleby około 65 kg potasu. Do jego głównych zadań należy:

Jaka jest zatem najlepsza forma potasu dla aplikacji wiosennych?

W wiosennym nawożeniu buraka cukrowego agronomicznie uzasadnione jest stosowanie siarczanu potasu (K2SO4), który w tym okresie zyskuje delikatną przewagę nad nawozami chlorkowymi (KCl – sól potasowa). Siarczany potasu ograniczają ryzyko zasolenia strefy siewu przez co nie hamują kiełkowania, wzrostu i rozwoju młodych roślin.

Rozważając przydatność poszczególnych nawozów potasowych w okresie wiosennym, te najpopularniejsze możemy skategoryzować w następującej kolejności: siarczan potasu (K2SO4), nawozy wieloskładnikowe oraz chlorek potasu (KCl). W okresie wiosennym nie należy z góry skreślać żadnej formy nawozu potasowego, jednak niektóre z nich wymagają określonych warunków agrotechnicznych takich jak: odpowiednio wczesny termin aplikacji, odpowiednia dawka z uwzględnieniem jej redukcji, właściwe uwilgotnienie profilu glebowego czy właściwe wymieszanie z glebą. Uwzględnienie warunków i formy stosowanych nawozów pozwoli na maksymalizację osiąganych efektów w uprawie buraków, czyli uzyskanie wysokiego biologicznego plonu cukru.