Chwasty uciążliwe do zwalczenia w uprawie buraka cukrowego
Funkcjonujące lub wdrażane, min. przez Dział Agrotechniki Südzucker Polska S.A., programy zwalczania chwastów oraz doświadczenie samych plantatorów pozwalają na skuteczną walkę z wszystkimi chwastami w uprawie buraka cukrowego. Niestety pojawiające się w ostatnim czasie ograniczenia, choćby w postaci wycofywania z możliwości stosowania niektórych substancji aktywnych, prowadzą do zmiany struktury zachwaszczenia, gdzie większego znaczenia nabierają niektóre gatunki chwastów. Wyzwania pojawiają się głównie tam, gdzie na plantacjach produkcyjnych silniej swoją obecność zaznaczają rdesty i bodziszki (w technologii CONVISO SMART) oraz szarłat szorstki. Obecność tych gatunków chwastów skłania do korekty standardowych programów odchwaszczania plantacji buraka cukrowego.
Rdesty
Rdesty należą do chwastów, które najlepiej zwalczać stosunkowo wcześnie, zanim osiągną bardziej zaawansowaną fazę rozwojową. W praktyce skuteczność programu opiera się na dobrze dobranych substancjach czynnych, takich jak: metamitron, etofumesat czy fenmedifam, które stosowane w odpowiednim terminie pozwalają ograniczyć młode chwasty, co rozwiązuje problem choćby rdestówki powojowatej. W odniesieniu do rdestu ptasiego do programu ochrony warto wprowadzić lenacyl na który chwast ten wykazuje dużą wrażliwość. W przypadku rdestu plamistego, który jest co najwyżej średnio wrażliwy na substancje czynne, kluczowe znaczenie ma właściwy termin wykonania zabiegu, przypadający na ich wczesne fazy rozwojowe.
Bodziszek drobny
W technologii CONVISO SMART większej uwagi wymagają bodziszki. Obserwacje plantacji na których stosowana jest ta technologia oparta na foramsulfuronie i tienkarbazonie metylu pokazuje, że skuteczność zwalczania tego chwastu jest ograniczona. Choć bodziszek należy do chwastów o niskim pokroju, przy większym nasileniu może istotnie zakłócić rozwój młodych roślin buraka cukrowego, co uzasadnia potrzebę uzupełnienia strategii ochrony o dodatkowy zabieg złożony z mieszaniny substancji wykorzystywanych w konwencjonalnej ochronie buraka cukrowego. W praktyce coraz częściej wykorzystywane są w tym celu środki oparte o dimetenamid-P.
Szarłat szorstki
Osobnym wyzwaniem jest szarłat szorstki, czyli chwast ciepłolubny, który często pojawia się później niż pierwsza fala zachwaszczenia. W jego ograniczaniu ważną rolę odgrywają substancje działające zarówno nalistnie, jak i doglebowo. Metamitron dobrze ogranicza chwasty we wczesnych fazach, natomiast lenacyl i etofumesat bywa wykorzystywany do ograniczania wschodów szarłatu w późniejszym okresie. Obecność tych substancji w górnej warstwie gleby tworzy tzw. filtr glebowy, który pozwala wydłużyć okres ochrony plantacji i zabezpieczyć ją na ewentualność późniejszych wschodów szarłatu szorstkiego czy szeroko pojętego zachwaszczenia wtórnego.
Zmieniająca się struktura zachwaszczenia nie wymaga od Nas rewolucji w zakresie zwalczania chwastów czy dodatkowych środków przeznaczanych na ochronę, lecz dostosowania programu do sytuacji na polu. Skuteczne ograniczanie presji rdestów i szarłatu szorstkiego możliwe jest przy właściwym doborze substancji czynnych i terminowości prowadzonych zabiegów. Natomiast w przypadku silnych presji ze strony bodziszków czy pojawiających się uodpornień w uprawie CONVISO SMART warto rozważyć powrót do tradycyjnej uprawy, gdzie programy ochrony względem tych chwastów są skuteczniejszym oraz tańszym rozwiązaniem.


