Przygotowanie opryskiwacza do pracy w sezonie agrotechnicznym, zasady sporządzania cieczy roboczej, jakość wody

Siew buraka cukrowego w większości regionów dobiegł końca, a plantatorzy wchodzą obecnie w jeden z ważniejszych etapów uprawy, jakim jest odchwaszczanie.

Warto zaznaczyć, że efektywność zabiegów nie zależy wyłącznie od doboru odpowiednich substancji aktywnych czy terminu wykonania zabiegu. Istotnymi czynnikami są również przygotowanie opryskiwacza oraz mieszaniny zbiornikowej.

Kluczowym elementem właściwej pracy opryskiwacza jest weryfikacja jego stanu i regularne przeprowadzanie kalibracji – pozwala to na równomierne rozmieszczenie cieczy roboczej na szerokości belki oraz dokładne pokrycie opryskiwanych roślin. Oto kilka prostych czynności, które mogą zapewnić właściwą wydajność sprzętu:

• kontrola stanu pompy, zaworów sterujących i armatury pod kątem sprawności, wydajności i szczelności;
• weryfikacja stanu i czystość filtrów głównych oraz sekcyjnych;
• sprawdzenie stanu belki polowej pod względem stabilności, a także zwrócenie uwagi na stan rozpylaczy (czy są właściwie rozmieszczone, uszkodzone itp.);
• weryfikacja działania mieszadeł i rozwadniacza.

Prawidłowe przygotowanie cieczy roboczej to kolejny kluczowy element skutecznego odchwaszczania plantacji buraka cukrowego. Zachowanie odpowiedniej kolejności podczas sporządzania mieszaniny zbiornikowej pozwala uniknąć niepożądanych zjawisk tj. wytrącania się osadów czy częściowej dezaktywacji substancji czynnej.

Kolejność sporządzania cieczy roboczej dla zabiegów herbicydowych:

1. napełnienie wodą zbiornika opryskiwacza do ok. 70% jego objętości,
2. dodanie kondycjonerów,
3. dodanie środków w formie proszków lub granulatu do sporządzania zawiesiny – formulacje WP, WG;
4. dodanie środków w formie koncentratów stężonej zawiesiny – formulacje SC;
5. dodanie ŚOR w formie koncentratów, granul do sporządzania emulsji – formulacje EC, EG, EW, SE;
6. dodanie ŚOR w formie koncentratów do sporządzania roztworów – formulacje SL, SP, SG;
7. dodanie adiuwantów,
8. uzupełnienie zbiornika wodą do pełnej objętości.

Niezwykle istotnym, a często pomijanym czynnikiem jest jakość wody używanej do sporządzania cieczy roboczej. Jej pH oraz twardość mogą znacząco wpływać na działanie herbicydów. Zbyt wysokie pH może prowadzić do rozkładu niektórych substancji aktywnych, a wysoka twardość wody (jony wapnia czy magnezu) może ograniczać ich skuteczność poprzez tworzenie trudno rozpuszczalnych związków.

Preparaty z grupy insektycydów oraz większość herbicydów najlepiej funkcjonuje w środowisku lekko kwaśnym o pH ok. 5,0 – 6,5, zachowując największą stabilność i efektywność działania. Wyjątek stanowi grupa sulfonylomoczników, które wymagają środowiska alkalicznego o pH 7,5-9,0 dla zachowania największej efektywności w ich działaniu. Przykładem takiej substancji jest np. foramsulfuron.

Precyzja w przygotowaniu zabiegu to realna poprawa jego skuteczności. Zarówno stan opryskiwacza, proces przygotowania mieszaniny oraz parametry wody użytkowej mają realny wpływ na jakość prowadzonych zabiegów herbicydowych.

Poprzedni wpis