Czas na mikroelementy – bor
Wśród wszystkich mikroelementów wykorzystywanych w uprawie buraka cukrowego bor zajmuje szczególne miejsce. Dzięki niemu roślina buduje ściany komórkowe, efektywniej pobiera wodę i azot oraz zwiększa odporność na choroby grzybowe. W obecnych technologiach uprawy buraka cukrowego jego dostarczanie ma charakter profilaktyczny i stanowi standardowy element programu nawożenia wpływając na masę i zdrowotność korzeni, prawidłowy rozwój rozety liściowej, zawartość cukru, a tym samym wysoki technologiczny plon buraków.
Burak cukrowy należy do roślin wrażliwych na niedobór tego składnika, a podstawową przyczyną niedożywienia borem jest powszechnie występująca niska zasobność gleb Polski w ten składnik. Według danych stacji chemiczno-rolniczych problem dotyczy blisko 80 % użytków rolnych, co potwierdzają wyniki prób glebowych EUF jakie w każdym roku wśród plantatorów przeprowadza Südzucker Polska S.A.
Problemy z przyswajalnością boru nasilają się na stanowiskach podatnych na przesuszanie, cechujących się odczynem skrajnie odbiegającym od optymalnego oraz w warunkach panującej suszy, która obecnie praktycznie we wszystkich rejonach surowcowych jest obecna.
Ile boru na hektar?
W praktyce rekomendowane jest dostarczenie 300-600 g boru/ha w nawożeniu dolistnym. Na stanowiskach narażonych na niedobory, które cechują gleby lekkie, niestabilny odczyn pH czy w warunkach suszy powinniśmy rozważyć górny zakres dawki.
Kiedy wykonać zabiegi?
Burak cukrowy wykazuje wysokie zapotrzebowanie na bor już od wczesnych faz rozwojowych. Zabiegi najlepiej wykonać przed zwarciem międzyrzędzi, zanim roślina wejdzie w fazę intensywnego wzrostu masy liściowej i korzeniowej. Działanie takie ma charakter profilaktyczny i pozwala zminimalizować pojawienie się objawów niedoboru (deformacja liści, zgorzel liści sercowych, brunatnienie i zamieranie, zgnilizna główki), których obecność może mieć już nieodwracalne skutki.
Dawka jednorazowa czy dzielona?
Preferowane są dawki dzielone, które wynikają z niskiej mobilności boru w roślinie jak i poza nią. Takie rozwiązanie zapewnia równomierne zaopatrzenie roślin w mikroelement i ogranicza zjawisko niedoboru w okresie rozbudowy rozety liściowej. W przypadku uprawy buraka cukrowego, nawożenie borem traktujmy jako integralną część strategii, która pozwoli na pełne wykorzystanie potencjału plonowania. Ma to szczególne znaczenie w bieżącym sezonie agrotechnicznym, który charakteryzuje się na większości rejonów, dużym niedoborem wilgoci. Zastosowanie nawożenia borem w dwóch dawkach zdecydowanie poprawi kondycje roślin, a tym samym pozwoli uzyskać wysoki końcowy technologiczny plon cukru.
Poprzedni wpis