Choroby korzeni

Problem chorób korzeni stał się istotny i godny zainteresowania po roku 2001, kiedy to w większości rejonów Polski plantatorzy zaobserwowali ogromne problemy ze zgniliznami. Wysokie opady i wysokie temperatury w miesiącach intensywnego przyrostu masy buraka (lipiec, sierpień) spowodowały znaczne zwiększenie ryzyka wystąpienia chorób.

Czynniki poza pogodą zwiększające ryzyko występowania chorób korzeni 

Najbardziej znane choroby korzeni buraka cukrowego

Zabiegi uprawowe ograniczające występowanie chorób korzeni buraka:

  1. Głęboszowanie pól  (4-6 cm poniżej podeszwy płużnej),
  2. Siew międzyplonów, których system korzeniowy głęboko spulchnia i penetruje profil glebowy,
  3. Ograniczenie zagęszczania gleby poprzez stosowanie kół bliźniaczych przy zabiegach przedsiewnych. Spulchnianie ścieżek technologicznych po zbiorze zbóż,
  4. Spulchnianie międzyrzędzi i dostarczenie roślinom powietrza  w przypadku ekstremalnych opadów (intensywne deszcze zaraz po wschodach buraków) przy silnym zaskorupieniu.

Na potrzeby monitoringu i rozpoznawania chorób korzeni został opracowany katalog.

Od kilku już lat firma prowadzi stały monitoring chorób korzeni buraków. Począwszy od 31 tygodnia, w dwutygodniowych odstępach, na wytypowanych plantacjach (co roku tych samych) pobierane są próby buraków. Poza oceną parametrów masy i polaryzacji dokonywana jest ich ocena bonitacyjna na choroby korzeni. Taka ocena jest prowadzona do 41 tygodnia zawsze przez te same osoby, a jej wyniki są przekazywane we wszystkie rejony działania Grupy

Suma procentu porażenia chorobami korzeni na monitorowanych plantacjach w układzie tygodniowym